11-2021
Artikelen gepubliceerd in 11-2021.
Maria Mendes: Saudade, kleur van liefde (uitdaging)
Saudade, kleur van liefde is niet zozeer een vervolg op het album van zangeres Maria Mendes uit 2019 Dicht bij mij, die het Nederlandse equivalent van een jazzvocale Grammy Award won. Het is eerder een boeiende uitwerking met vrijwel hetzelfde materiaal en dezelfde cast van personages. Graag willen Dicht bij mij haar derde album, Saudade is een weelderige samenwerking met pianist John Beasley die het Metropole Orkest dirigeert, een steunpilaar van de Nederlandse muziekscene sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog. Maar waar de vorige release een studioproject was, is het nieuwe album een concertopname die Mendes en enkele orkestleden wat meer speelruimte biedt om zich uit te strekken over een fado-centrisch programma. Opgeleid als operazangeres, week de in Portugal geboren Mendes af van het conservatoriumpad met haar ontdekking van jazz en verwierf ze na jaren van studie echte autoriteit in de traditie. Werken met Beasley, die de productie en orkestratie van de Saudade
Gitaren bijna iconischer dan hun rockicoon
Het zijn niet alleen muzikanten die de rock-'n-rollgeschiedenis hebben gevormd, maar ook hun gitaren. Deze iconische bijlen zijn bijna net zo belangrijk als een extra bandlid en leenden hun unieke geluid en uitstraling aan enkele van de meest getalenteerde rockiconen. Randy Rhoads' Polka Dot V We zeggen niet dat de Polka Dot V de meest iconische gitaar aller tijden is, maar het is misschien wel de meest iconische gitaar aller tijden. Rhoads stond bekend om het spelen van vliegende Vs. Hij had zowel de Jackson Rhoads "Concorde" als de Karl Sandoval "Polka Dot V", en het is onmogelijk om te zeggen welke de beroemdste is. Wat iconische gitaren betreft, eindigde Rhoads met het opnemen van Ozzy Osbourne's "Crazy Train" met de Polka Dot V. Vanwege zijn bijdrage aan de geschiedenis van de heavy metal, zou deze de kroon kunnen nemen (of de vleermuiskop, afhankelijk van wat je denkt dat zou doen) maak een betere
De planeten zijn uitgelijnd voor Oundjian en de TSO
TSO Dirigent Emeritus Peter Oundjian (Foto met dank aan de kunstenaar) Rossini: Ouverture tot La gazza ladra; Coleridge-Taylor: Ballade in a mineur; Mendelssohn: Concertstuk nr. 2; Holst: De planeten. Toronto Symphony Orchestra onder leiding van Peter Oundjian. wo 9 november – za 12 november 2022, Roy Thomson Hall. Kaartjes hier . Een trefzekere hit aan de kassa, de orkestsuite van Holst De planeten kan ook worden vertrouwd om te slagen in prestaties. Het Toronto Symphony Orchestra trok woensdagavond een gezond publiek naar Roy Thomson Hall om te horen hoe dirigent-emeritus Peter Oundjian zijn vele sonische wonderen ontketende. Elk van de zeven delen werd treffend gekarakteriseerd, te beginnen met een fel koperachtig Mars . Zwoel Venus was delicaat uitgebalanceerd en versierd met fijne solo's, met name door Neil Deland, wiens hoorngeluiden zo dichtbij en toch zo ver weg waren. Mercurius, de gevleugelde boodschapper, was speels in een gematigd tempo, en Saturnus, de brenger van